ای کاش دخترک پاییزی خیالت "به آرزویش میرسید..."

ای کاش گهواره ی چوبی کودکیهایت نمیشکست..."

ای  کاش عشق کاغذی آن غریبه  در رودخانه ی نقره ای غرق نمیشد..."

ای کاش روزگاری آرزویت چون حقیقت میشکفت..."

ای کاش تنهایی پاک تو برای لحظه ای لب میگشود..."

ای کاش جسم خسته ات برای همیشه رهایت میکرد..."

ای کاش رنگین کمان هفت رنگ تو" یک رنگو آبی بود..."

ای کاش قصه ی رفتنت را هیچگاه باز نمیگفتی.."

 ای کاش تمام آدمکها میدانستند برای چه قصد سفر کرده ای..."

ای کاش هیچگاه آبی آسمانت آفریده نمیشد..."

ای کاش هیچگاه دردو دلهایت را با ستاره ها قسمت نمیکردی..."

ای کاش از آیینه ها نفرتی نداشتی..."

ای کاش  بر آخرین جاده ی خوشبختی  پشت نمیکردی... "

ای کاش برای پیدا کردن خود" آسمانت را قربانی گم شده ات  نمیکردی..."

 ای کاش از کنار نگاه آن دل شکسته بی اعتنا عبور نمیکردی..."

 ای کاش پرواز را برای رهایی از بن بست کوچه های خاکی  باور داشتی..."

 و ای کاش برای وداع با کلبه ی تنهایی هایت"شعر آخرین غروب را بر سقف آبی آسمانت نقاشی نمیکردی.... "(دوستای آسمونی شاد زی. خدا حافظ واسه همیشه..)